سلمان روزبه، فعال و بهره‌بردار حوزه گردشگری در گفت‌وگو با خبرنگار میراث‌آریا، با تأکید بر ضرورت نگاه علمی به صنعت گردشگری گفت: این صنعت بر سه ضلع اصلی اقامت، پذیرایی و حمل‌ونقل استوار است و توسعه گردشگری شوشتر زمانی پایدار خواهد بود که تجربه‌های موجود بهینه‌سازی، میراث‌فرهنگی پاسداری و در شرایط بحرانی نیز تاب‌آوری فعالان این حوزه حفظ شود.

او درباره وضعیت گردشگری شوشتر و جایگاه این شهر در گردشگری خوزستان و ایران اظهار کرد: گردشگری زمانی به «صنعت» تبدیل می‌شود که برای آن تولید محتوای علمی، دکترین و آموخته‌های تخصصی شکل گرفته باشد.

به گفته روزبه، صنعت گردشگری در جهان را می‌توان بر سه ضلع «اقامت»، «پذیرایی» و «حمل‌ونقل» استوار دانست؛ از همین رو، هر فعال این حوزه باید جایگاه خود را در یکی از این سه بخش تعریف کند.

این فعال و بهره‌بردار با اشاره به فعالیت خود در حوزه هتلداری و رستوران‌داری افزود: او فارغ‌التحصیل رشته هتلداری و رستوران‌داری است و پس از تحصیل، کارورزی خود را در هتل پنج‌ستاره نارنجستان نور در محمودآباد مازندران گذرانده و سپس با پشتوانه دانش دانشگاهی و شناخت میدانی وارد حوزه شوشتر شده است.

روزبه تأکید کرد: عمق و غنای فرهنگی شوشتر سبب شد در این شهر «فرصت اشتباه» نداشته باشد و ناچار باشد با گروه‌های محلی گفت‌وگو و هم‌فکری کند تا کمترین خطا را در مسیر فعالیت‌های گردشگری داشته باشد.

این فعال گردشگری با بیان اینکه در شوشتر طی ۲۰ سال گذشته پایه‌های مهمی در حوزه گردشگری گذاشته شده است، تصریح کرد: امروز اگر قرار باشد سرمایه‌گذاری گردشگری در این شهر توسعه پیدا کند، نباید دوباره «چرخ را اختراع کرد»، بلکه باید تجربه‌های موجود را بهینه‌سازی کرد.

او افزود: تحقق این هدف نیازمند هم‌اندیشی میان فعالان است تا هر کس تجربه‌های خود را ارائه کند و بتوان به تصویری روشن و چشم‌اندازی قابل اتکا از آینده گردشگری شوشتر رسید.

روزیه در توضیح ضلع «پذیرایی» در صنعت گردشگری گفت: در شوشتر، این بخش با رویکرد فرهنگی و بر پایه شناسایی سفره محلی دنبال شده است، اما نه به معنای ارائه صرف یک غذای سنتی، بلکه با «ذائقه‌سنجی» متناسب با گردشگران. او با اشاره به احیای برخی غذاهای محلی و ثبت ملی آن‌ها، از جمله «نون چرب»، اظهار کرد: آنچه در رستوران‌ها عرضه می‌شود باید با سلیقه و ذائقه گردشگر نیز سازگار باشد تا قابلیت پذیرش در میان اقوام و ملت‌های مختلف را داشته باشد.

این فعال گردشگری همچنین یادآور شد که صنعت گردشگری جهان را می‌توان صنعتی نوپا دانست و گفت این صنعت در دنیا کمتر از ۷۰ سال قدمت دارد. او در ادامه به تجربه سفرهای خارجی خود اشاره کرد و افزود: در ۲۵ کشور و در قالب ۴۳ سفر خارجی با جوامع و فرهنگ‌های مختلف آشنا شده و به این نتیجه رسیده است که ایران می‌تواند پاسدار خوبی برای میراث فرهنگی باشد؛ میراثی که باید برای نسل‌های آینده هم جذاب و قابل انتقال باقی بماند.

روزبه میراث‌فرهنگی را «پل ارتباطی» میان گذشته و آینده توصیف کرد و گفت وظیفه فعالان این حوزه، پاسداری از ارزش‌هایی است که از گذشتگان به دست رسیده و انتقال آن به نسل آینده است. او تأکید کرد: میراث، زمانی معنا دارد که برای بازمانده جذابیت داشته باشد، وگرنه صرفاً یک دارایی بدون کارکرد خواهد بود.

این فعال حوزه گردشگری در بخش دیگری از سخنان خود به شرایط فعلی کشور و تأثیر فضای «نه جنگ نه صلح» بر گردشگری و میراث‌فرهنگی اشاره کرد و گفت این وضعیت آسیب‌های بسیاری به این بخش‌ها وارد کرده است. او با بیان اینکه اصناف مرتبط با گردشگری مانند رستوران‌داران، هتل‌داران و فعالان اقامتگاه‌ها از این شرایط تأثیر پذیرفته‌اند، اظهار داشت: در برابر عوامل بیرونی و خارج از اختیار، راهبرد اصلی باید حفظ آستانه تحمل و حرکت در «لاک حفاظتی» برای عبور از دوره بحران باشد.

روزبه با اشاره به جنگ اخیر و فضای ناشی از آن تصریح کرد: برنده این شرایط کسی است که آستانه تحمل بیشتری داشته باشد. او گفت در چنین وضعیتی باید برخی مسائل بیرون از اختیار فردی و سازمانی را پذیرفت و با دفاع از ظرفیت‌های سازمانی و اجتماعی، این دوره را پشت سر گذاشت.

او در پایان با تأکید بر اینکه آینده از آنِ صنعت گردشگری است، گفت: این صنعت با وجود فراز و فرودها، در دوره صلح می‌تواند جزو صنایع پیشرو باشد؛ مشروط بر اینکه فعالان آن دچار خودتحقیری نشوند، آگاهی و اشراف موضوعی داشته باشند و تاب‌آوری را به عنوان اصل بپذیرند.

انتهای پیام/